Najbolji domaći filmovi svih vremena

0

Naša zemlja ima bogatu istoriju što se tiče filmskih ostvarenja i naši filmovi prednjače u regionu, a brojni domaći filmovi i reditelji ostvari su čak i svetki uspeh i slavu. Tokom godina, naša kinematografija predstavila je mnogo kultnih filmova i još više legendarnih glumaca.

Pred vama je lista od deset najboljih domaćih filmova svih vremena po našem mišljenju:

Montevideo, Bog te video

Nazvan po glavnom gradu Urugvaja, ovaj film je istorijska melodrama zasnovana na istinitim događajima čiji je scenario inspirisan knjigom poznatog sportskog novinara Vladimira Stankovića u debitanskoj režiji glumca Dragana Bjelogrlića. Glavne uloge tumače Miloš Biković, Petar Strugar i Nina Janković. Radnja filma se odvija u Beogradu 1930.godine i prati jedanaest anonimnih, ali veoma talentovanih fudbalera, koji se okupljaju da bi formirali državni tim nakon što je na adresu fudbalskog saveza stigao poziv za učešće Kraljevine Jugoslavije na Prvom svetskom prvenstvu  u fudbalu u Montevideu. Ovo je filmska priča koja pruža jedinstven i pomalo nostalgičan pogled na Beograd 1930.godine. Oživljava dobra, stara vremena i podseća nas na jednu podosta drugačiju eru kada su vrednosti i vrline bile nešto sasvim drugačije od onoga što su danas. Isprva, čini nam se da je fudbal glavna tema, ali uskoro shvatamo kako je ovo priča o ljubavi, prijateljstvu, časti, patriotizmu i poštovanju.

Film je ostvario brojne nagrade kako u našoj zemlji, tako i u inostrasnstvu. Na festivalu sportskog filma „Atlanta“ koji se održava u Rusiji,“Montevideo, Bog te video“ je proglašen za najbolji film festivala 2011.godine.

Ovaj film je 2014. godine dobio drugi deo pod nazivom „Montevideo, vidimo se!“.

Profesionalac

Domaći film „Profesionalac“ je srpski film napravljen 2003.godine u režiji Dušana Kovačevića, koji je napisao i scenario po svojoj istoimenoj predstavi. Kao i mnoga druga Kovačevićeva dela, ova drama sa elementima komedije, sa puno cinizma i ironije, govori o ovdašnjem mentalitetu i apsurdu življenja u policijskoj državi. Glavne uloge tumače Bora Todorovć i Branislav Lečić. Radnja filma smeštena je između 1999. i 2001.godine. U filmu je reč o  Teodoru Kralju bivšem profesoru unirveziteta i velikom protivniku Miloševićevog režima. Teodor je sada na celu velike izdavačke kuće. Priča započinje kada na njegova vrata ulazi nepoznati i nepozvani stranac, sa koferom u svojim rukama. Ovaj stranac je bivši agent službe bezbednosti i sadašnji taksista. Dve ličnosti ulaze uskoro ulaze u sukob koji će biti pun iznenađenja i brojnih obrta. Film je bio nominovan za oskara, za najbolji film van engleskog govornog područja za 2003.godinu.

Zona Zamfirova

Domaći film „Zona Zamfirova“ je srpski film iz 2002.godine u režiji Zdravka Šotre. Film je postigao veliki uspeh i u nadmašio izvorna očekivanja. Zona Zamfirova je najgledaniji srpski film ikada., sa više od 1.200.000 gledalaca u srpskim bioskopima. Radnja filma je smeštena u devetnaesti vek i dosta dobro oslikava tadašnju realnost. Ova romantična komedija prati ljubavnu priču između Maneta i Zone, dvoje pripadnika različitih društvenih slojeva u gradu Nišu. Kujundžija Mane, prestavnik zanatlijskog sveta,dobar ali siromašan,  zavoleo je Zonu. On svoju ljubav krije, jer je Zona iz bogate i ugledne kuće. Tu na scenu stupa njegova tetka koja pokušava da mu nađe devojku za ženidbu.

Film je ove godine dobio nastavak pod nazivom „Vrati se Zone“.

Klopka

Klopka je film Srđana Golubovića snimljen 2006.godine u srpsko-nemačno-mašarskoj produkciji. Scenario za film su napisali Melina Pota Koljević i Srđan Koljević, a glavne uloge tumače: Nebojša Glogovac, Nataša Ninković i Anica Dobra. Svetska premijera filma je održana na Berlinskom filmskom festivalu 10.februara 2007. godine u vantakmičarskom delu festvala i svrstan je u deset najznačajnijih filmova Berlina. Akademija filmskih umetnosti i nauka uvrstila ga je među devet najboljih filmova u kategoriji van engleskog područja za 2007.godinu. Publika iz Srbije je upravo ovo filmsko ostvarenje proglasila za najgledaniji film 2007.godine.

Radnja filma prati mladi bračni par, mariju i Mladena, koji žive prosečne živote zajedno sa svojim sinom Nemanjom u kome pronalaze inspiraciju i radost. Na žalost uskoro otkrivaju da Nemanja boluje od jedne retke bolesti srca i da mu je neophodna hitna operacija srca za koju je potrebno izdovojiti 26.000 evra, koje oni nemaju. Novac moraju da pronađu hitno, jer svaki naredni Nemanjin srčani napad može da bude fatalan. Očajni u ovoj novonastaloj situaciji, uskoro dobijaju misteriozan telefonski poziv u kome Mladen dobija neugodnu ponudu, koja mu može pomoći da spasi svog sina.

Ko to tamo peva

„Ko to tamo peva“ je filmsko ostvarenje Slobodana Šiljana po scenariju Dušana Kovačevića, sniman za kratko vreme, odnosno 21 dan,  i sa minimumom sredstava 1980.godine. „Ko to tamo peva“ je svojevremeno uvršten prema nekim anketama među sto najboljih ostvarenja u svetskoj kinomatografiji, dok ga je naša Filmska akademija proglasila najboljim srpskim filmova svih vremena. Film nam na metaforičan način prikazuje raspad jedne epohe oličene u starom dotrajalom autobusu i neobičnim putnicima koji putuju  do Beograda i stižu u trenutku bombardovanja i početka rata. Glavne uloge u ovoj srpskoj komediji pripale su Pavlu Vujišiću, Draganu Nikoliću, Danilu Bati Stojkoviću i Nedi Arnerić. Antologijske Kovačevićeve replike iz filma ušle su u svakodnevni govor i postale deo identiteta brojih generacija na ovim prostorima.

Nebeska udica

„Nebeska udica“ je srpski film iz 2000.godine u režiji Ljubiše Samardžića. Glavne uloge tumače Nebojiša Glogovac, Nikola Kojo i Ana Sofrenović. U filmu se kao specijalni gosti pojavljuju Aleksandar Đorđević, Dejan Bodiroga i Željko Obradović. Radnja filma odvija se u toku sedam majskih dana 1999.godine, za vreme bombardovanja Beograda. Ovo je priča o nekoliko mladih ljudi iz jednog stambenog bloka koji pokušavaju ne samo da prežive, nego i da razreše neke situacije koje su obeležile njihovu egzistenciju. Jednom od njih,bivšem košarkašu pada na um da popravi košarkašku halu u kojoj su pre bombardovanja trenirali. Ma koliko ta ideja suludo zvučala, sva omladina, pa čak i stariji svet privučeni su idejom o popravci hale i terena za basket.

Film je bio srpski kandidat za oskara, za najbolji film van engleskog govornog područja za 2000.godinu.

Nož

Domaći film „Nož“ snimljen 1999.godine, reditelja Miroslava Lekića predstavlja ekranizaciju istoimenog romana čiji je pisac Vuk Drašković. Ovaj ljubavni triler i drama počinju svoju radnju u malom bosanskom selu, gde na pravoslavno Badnje veče u kuću srpske porodice Jugović upada grupa muslimana, koji nakon stravičnog zločina, odnose bebu Iliju i predaju je Rabiji iz susednog sela sa ciljem da bebu odgaja kao svoju i preobrati je u Islam. Glavna nit ovog filma upravo prati život Ilije-Alije Osmanovića i njegovu tragičnu sudbinu. Glavna uloga je pripala Žarku Lauševiću.

Ovaj film je samo za prva četiri dana prikazivanja videlo preko 100.000 gledalaca u bioskopima u Srbiji. Petog dana prikazivanja počelo je NATO bombardovanje, međutim film je nastavio distribuciju nakon nekoliko meseci i u bioskopima ga je, uprkos svemu kroz šta je Srbija u tom periodu preživela videlo preko 650.000 gledalaca.

Lepa sela lepo gore

Dramu „Lepa selo lepo gore“ režirao je Srđan Dragojević 1996.godine. Jedan je od najpoznatijih i najomiljenih filmova, koji je 1996.godie bio i kandidat za oskara za najbolji film van engleskog govornog područja. Prema mnogim kritičarima upravo ovaj film važi za najbolji film sa prostora bivše Jugoslavije. Glavne uloge tumače Nikola Kojo, Dragan Bjelogrlić i Velimir Bata Živoinović. Film je baziran na istinitoj priči o sedmorici srpskih vojnika iz Drinskog korpusa, koji su u septembru 1992.godine devet dana bili okruženi u tunelu Brodar, pokraj Višegrada. Film se bavi životima dva glavna junaka Halila i Milana, koji su kao deca zajedno odrastali u Bosni, nadomak tog tunela. Dvanaest godina kasnije, Halil i Milan se ponovo sreću upravo kod tog tunela. Film počinje nakon sukoba, iz beogradskog VMA, gde Milan leži kao ranjenik i odakle se priseća svoje prošlosti i rata.

Sabirni centar

Jugoslovenski film „Sabirni centar“ snimljen 1989.godine režirao je Goran Marković po scenariju Dušana Kovačeviča. Ovaj film je i danas izuzetno gledan, ako je prošlo dosta godina od njegove premijere. Osvojio je Zlatnu arenu za najbolji jugoslovenski film.

Sama radnja filma je jako zanimljia, ona prati arheologe koji celoga života traže i na kraju pronalaze rimsku grobnicu koja predstavlja prolaz između ovog i onog sveta. Profesor pokušava da je otvori, ali dobija srčani udar i umire. On zapravo doživljava kliničku smrt, a njegov duh odlazi na onaj svet u takozvani „Sabiri centar“. Tamo se sreće sa prijateljima koji su umrli pre njega i otkriva im tajni prolaz, kako bi mogli da se vrate na ovaj svet i još jednom vide svoje najmilije.

Crni bombarder

Domaći film „Crni bombarder“ iz 1992.godine se bavi prilikama u hipotetičkoj Srbiji kojom upravlja diktatorski režim. Film je režirao Darko Bajić po scenariju Aleksandra Barišića. Glavne uloge su pripale Draganu Bjelogrliću, Anici Dobroj i Srđanu Todoroviću. Godine kada je snimljen, bio je najgledaniji film u Jugoslaviji,a  dobio je i više nagrada. Film je prikazan na festivalima u Los Anđelesu, Montrealu, Rimu, Moskvi, Belorusiji i drugo. Ova drama prati Crnog, voditelja na radio stanici BOOM-92. Naš glavni junak nema dlake na jeziku i zbog toga postaje vrlo popularan među svojim slušaocima, ali i omražen od strane vlasti. Kroz vezu sa Lunom, otkačenom rok pevačicom, on pokušava da pronađe sebe. Na posletku Crni odlučuje da započne svoju sopstvenu radio stanicu i naziva je „Crni Bombarder,  a program emituje iz svog kombija dok jurca ulicama grada, praćen poklicima svojih obozavalaca, a u bekstvu od inspektora Beševića.

loading...



Share.

Leave A Reply

error: Sadržaj je zaštićen !!